Η προστασία ενός κτηρίου από την εισβολή ανεπιθύμητων επισκεπτών, υλοποιείται λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ανοίγματα που υπάρχουν προς το εξωτερικό περιβάλλον και εφαρμόζοντας σε κάθε ένα από αυτά το κατάλληλο κούφωμα αντιδιαρρηκτικής προστασίας, ανάλογα με τον κίνδυνο παραβίασης που παρουσιάζει και την ανθεκτικότητα που πρέπει να επιδεικνύει. Οι πόρτες εισόδου, τα παράθυρα, οι μπαλκονόπορτες, οι γκαραζόπορτες ή και οι πόρτες της κουζίνας, πρέπει να επιτρέπουν με ελεγχόμενο τρόπο το πέρασμα του ηλίου, του φωτός, του αέρα και των προσώπων με ελεγχόμενο τρόπο, σύμφωνα με τις επιθυμίες του χρήστη του κτηρίου, και επομένως αντιπροσωπεύουν «τα αδύναμα σημεία» της προστασίας έναντι των διαρρηκτών, ακόμη και όταν είναι κλειστά, λόγω της μικρότερης αντοχής τους σε σύγκριση με την τοιχοποιία του κτηρίου.

Οι κατοικίες που παραβιάζονται κάθε χρόνο αυξάνονται και οι στατιστικές δείχνουν ότι για κάθε 100 παραβιάσεις που γίνονται, οι 80 γίνονται από τα παράθυρα. Στατιστικές από αστυνομικές εκθέσεις δείχνουν ότι στις 2 από τις 10 διαρρήξεις δεν είναι απαραίτητο να έχουν χρησιμοποιηθεί εργαλεία παραβίασης σπιτιών αλλά συνήθως μπαίνουν με εύκολους τρόπους όπως από ανοιχτή πόρτα ή παράθυρο ή γενικότερα μπαίνουν σε μια οικία που φαίνεται εύκολη στην πρόσβασή της και δεν έχει εμφανείς ενδείξεις προστασίας. Οι περισσότεροι κλέφτες το πιθανότερο είναι να μπουν και να βγουν από την οικία σε λιγότερο από 10 λεπτά. Έτσι, οτιδήποτε κάνουμε που θα συντελέσει στην καθυστέρηση του δράστη (δηλ. στην αύξηση του χρόνου των 10 λεπτών) θα προβληματίσει το δράστη για να ξανασκεφθεί εάν θα μπει ή όχι στη δικιά μας οικία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με κάποιες απλές κινήσεις πρόληψης από την πλευρά του ιδιοκτήτη / ενοίκου. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σημαντικότερος παράγοντας στο σχεδιασμό ασφάλειας μιας κατοικίας είναι η διαπίστωση ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των διαρρήξεων γίνεται από ερασιτέχνες ληστές και όχι από «επαγγελματίες».

Το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να προσεχθεί είναι η πρόσβαση προς το εσωτερικό του σπιτιού να μην φαίνεται εύκολη. Μια από τις πρώτες κινήσεις λοιπόν είναι να τοποθετηθούν στα ανοίγματα αντιδιαρρηκτικά κουφώματα, τα οποία θα πρέπει να ελέγχονται όταν φεύγουν ή κοιμούνται οι ένοικοι ότι είναι κλειδωμένα. Επίσης, στα παράθυρα που δεν είναι δρόμοι διαφυγής, μπορούν να τοποθετηθούν κάγκελα ασφαλείας. Ακόμη και τα μικρά παράθυρα όπως οι φεγγίτες ή τα παράθυρα των λουτρών χρειάζονται κλειδαριές και κάγκελα ασφαλείας.

Στις μονοκατοικίες δεν είναι λίγες οι φορές που οι ληστές αδυνατώντας να ανοίξουν τις πόρτες ή τα παράθυρα, ανέβηκαν στην κεραμοσκεπή, αφαίρεσαν λίγα κεραμίδια και μπήκαν στην οικία από την πόρτα οροφής της σοφίτας. Εάν υπάρχει λοιπόν πόρτα στην σοφίτα μέσω της οποίας μπορεί να υπάρχει πρόσβαση στην σκεπή, πρέπει αυτή η πόρτα να κατατάσσεται σε υψηλή κλάση ασφαλείας.

Σε κάθε τύπο κατοικίας διαφορετική προστασία

Ο σχεδιασμός και η τελική επιλογή της αντιδιαρρηκτικής προστασίας πρέπει να γίνεται ανάλογα με τον τύπο της κατοικίας.

• Στις πολυκατοικίες είναι σημαντικό οι πόρτες εισόδου τόσο της πολυκατοικίας όσο και των διαμερισμάτων να ανήκουν σε μεγαλύτερη αντιδιαρρηκτική κατηγορία από τα κουφώματα, γιατί η απόσταση των διαμερισμάτων από το έδαφος, στους υψηλότερους ορόφους, κάνει δυσκολότερη την πρόσβαση από τα άλλα ανοίγματα.
• Αντίθετα στις μονοκατοικίες ή στα διαμερίσματα ισογείου, θα πρέπει όλα τα κουφώματα να ανήκουν στην ίδια αντιδιαρρηκτική υψηλή κλάσση, γιατί είναι όλα τα ανοίγματα εκτεθειμένα με τον ίδιο τρόπο στον κίνδυνο παραβίασης. Ιδιαίτερα δε σε περίπτωση που το άνοιγμα είναι μπαλκονόπορτα ή / και παράθυρο που απέχει λίγο από το έδαφος, γίνεται πολύ εύκολη η πρόσβαση και αυξάνεται ο κίνδυνος παραβίασης.

Τι εννοούμε με τον όρο κουφώματα;

Το μεγάλο εύρος της τυπολογίας των κουφωμάτων που συναντάται συνήθως, μπορεί να ταξινομηθεί σε:

• Πατζούρια που περιλαμβάνουν τις τυπολογίες ανοιγομένων, συρομένων και χωνευτών, ή ρολά
• Τα κουφώματα που μπορεί να είναι μπαλκονόπορτες, παράθυρα ή σταθερά (δεν είναι δυνατό το άνοιγμά τους)

Τι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο στάδιο σχεδιασμού της αντιδιαρρηκτικής τους προστασίας;

Ένα κούφωμα, όπως και τα ρολά και τα πατζούρια, αποτελείται από: 

1. Τα εξαρτήματα που μέσω του κατάλληλου – ανάλογα με τις διαστάσεις του κουφώματος – αριθμού σημείων κλειδωμάτων, βελτιώνεται σημαντικά όχι μόνο η προστασία έναντι των παραβιάσεων, αλλά προσδίδουν και μεγαλύτερη ευχέρεια στην κίνηση του ιδίου του παραθύρου
2. Το τζάμι ασφαλείας που θα πρέπει να συνοδεύει απαραίτητα τα αντιδιαρρηκτικά κουφώματα
3. Την σταθερότητα της κάσας, ιδιαίτερα σε αντικαταστάσεις που παραμένει η ξύλινη κάσα
4. Τη σωστή τοποθέτηση.

Πηγή: Περιοδικό "Aluminium Magazine".